تصمیمگیری والدین
تعیین مسئولیت تصمیمگیری (سرپرستی سابق) در راستای منافع فرزندان.
تصمیمگیری والدین و سرپرستی فرزند در تورنتو
وقتی والدین از هم جدا میشوند و فرزندان زیر سن قانونی دارند، تصمیمگیری دربارهی مسئولیت تصمیمگیری والدین و زمان والدین میتواند از نظر عاطفی بسیار دشوار باشد. هرچند هر یک از والدین ممکن است ترجیح خود را داشته باشد، هدف نهایی همواره رفاه فرزندان است. این موضوع عواملی مانند احتمال جابهجایی، ضرورت حفظ ثبات برای کودک و هرگونه نگرانی دربارهی آزار یا بیتوجهی را در بر میگیرد.
مسئولیت تصمیمگیری والدین پیشتر «سرپرستی» (custody) نامیده میشد و زمان والدین «دسترسی» (access) خوانده میشد. ترتیبات میتوانند غیررسمی، بخشی از یک توافق کتبی، یا به حکم دادگاه باشند.
تصمیمهایی که والدین هنگام جدایی میگیرند
- کودک کجا زندگی خواهد کرد؟
- چه کسی تصمیمهای مهم دربارهی کودک را میگیرد؟
- هر یک از والدین چه مقدار زمان با کودک خواهد گذراند؟
کودک با چه کسی زندگی خواهد کرد؟
محل زندگی کودک میتواند هر چیزی باشد که به سود او باشد. برخی از فرزندانِ والدینِ جداشده عمدتاً با یکی از والدین زندگی میکنند و برخی زمان خود را میان هر دو تقسیم میکنند.
مسئولیت تصمیمگیری چیست؟
این حق گرفتن تصمیمهای مهم دربارهی نحوهی مراقبت و تربیت کودک است؛ برای نمونه تصمیمهایی دربارهی:
- آموزش
- دین
- مراقبتهای بهداشتی و درمانی
- فعالیتهای فوقبرنامهی مهم
مسئولیت تصمیمگیری میتواند به چند شکل تقسیم شود: یکی از والدین تمام آن را داشته باشد، دو یا چند والد آن را به اشتراک بگذارند، یا والدین مختلف مسئول حوزههای متفاوتی باشند؛ برای نمونه یکی مسئول سلامت و دیگری مسئول دین.
همین حالا تماس بگیریدزمان والدین در برابر مسئولیت تصمیمگیری
این دو اصطلاح اغلب بهجای یکدیگر به کار میروند اما معنای حقوقی متمایزی دارند. زمان والدین، زمان واقعی است که کودک تحت مراقبت هر یک از والدین میگذراند. مسئولیت تصمیمگیری، اختیار والد برای گرفتن تصمیمهای مهم برای کودک است، مانند مسائل بهداشتی، دینی یا آموزشی. ممکن است والدین زمان والدین را بهطور مساوی تقسیم کنند، در حالی که تنها یکی اختیار اصلی تصمیمگیری را در دست دارد.
اصل بیشترین تماس
قانون کانادا قویاً از این اصل پشتیبانی میکند که کودکان باید تا حد امکان با هر دو والد در تماس باشند، تا جایی که به سود آنان باشد. عواملی مانند فاصلهی جغرافیایی میتوانند بر این موضوع اثر بگذارند و به ترتیباتی بینجامند که زمان کودک با هر والد را در شرایط موجود به بیشترین حد برسانند.
تصمیمگیری و بیگانهسازی والدینی
هنگامی که روابط پرتنش است، ارتباط میتواند دشوار شود و مسائل والدینی به مناقشه بدل گردد. مهم است که از بدگویی نسبت به والد دیگر در برابر کودک پرهیز شود؛ رفتاری که «بیگانهسازی والدینی» نامیده میشود. این کار به رابطهی کودک با والد دیگر آسیب میزند و میتواند پیامدهای حقوقی مهمی، از جمله احتمال از دست دادن زمان والدین، به همراه داشته باشد.
برنامههای والدینی چگونه تعیین میشوند
والدین میتوانند بکوشند خودشان، با کمک وکیل، یا با یک متخصص حقوق خانواده که در زمینهی حل اختلاف جایگزین (ADR) فعالیت میکند، مانند میانجی، داور یا وکیل خانوادهی مشارکتی، دربارهی برنامهی والدینی به توافق برسند. حل اختلاف جایگزین ممکن است در شرایط آزار خانگی یا نابرابریِ قدرت مناسب نباشد.
مراجعه به دادگاه
اگر والدین به توافق نرسند، میتوانند برای دریافت حکم والدینی به دادگاه مراجعه کنند. قضات مسئولیت تصمیمگیری و زمان والدین را بر اساس معیار «بهترین منافع کودک» تعیین میکنند. قضات معمولاً فرض میگیرند که داشتن رابطه با هر دو والد به سود کودک است، هرچند این به معنای زمان والدینِ برابر نیست. برخی از مواردی که قضات بررسی میکنند عبارتاند از:
- ایمنی، امنیت و رفاه جسمی، عاطفی و روانی کودک
- رابطهی میان هر والد و کودک
- مدتی که کودک در شرایطی باثبات زندگی کرده است
- برنامهی هر والد برای مراقبت و تربیت کودک
- دیدگاهها و خواستههای کودک، در صورتی که قابل تشخیص باشند
قضات همچنین باید هرگونه خشونت خانگی و تأثیر آن بر توانایی والد در مراقبت از کودک را در نظر بگیرند. خشونت خانگی میتواند آزار جسمی، جنسی، روانی یا مالی باشد.
ارزیابیها
گاهی قاضی نظر یک متخصص مستقل را دربارهی بهترین منافع کودک میخواهد. این کار «ارزیابی» نامیده میشود. قاضی ممکن است والدین را به انجام یک ارزیابی خصوصی ملزم کند، یا از «دفتر وکیل کودکان» بخواهد گزارشی تهیه کند. والدین میتوانند در هر زمان با رسیدن به توافق، روند دادگاه را متوقف کنند.
سفر یا جابهجایی با کودک
پیش از سفر با کودک، توافق یا حکم دادگاه خود را بررسی کنید تا ببینید آیا به اجازهی والد دیگر نیاز دارید یا باید جزئیات سفر مانند اطلاعات پرواز و شمارههای تماس را در اختیار بگذارید. برای جلوگیری از مشکل در مرز، ایمنترین کار همراهداشتن نامهی رضایت سفر امضاشده توسط والد دیگر، بههمراه نسخهای از هر توافق یا حکم دادگاه مرتبط با سفر است.
والد معمولاً میتواند با کودک جابهجا شود، بهشرطی که این جابهجایی احتمالاً تأثیر بزرگی بر رابطهی کودک با شخص دیگری که مسئولیت تصمیمگیری یا زمان والدین دارد نگذارد. اگر احتمال تأثیر بزرگ باشد، قانون آن را «جابهجایی» (relocation) مینامد و والد معمولاً پیش از انتقال به اجازهی والد دیگر یا حکم دادگاه نیاز دارد و ممکن است ملزم به دادن اطلاع رسمی دربارهی برنامهی انتقال شود.
چرا موسسهی حقوقی سربازوطن را انتخاب کنید
سورنا سربازوطن به موکلان بسیاری کمک کرده است برنامههای والدینیای تنظیم کنند که ضمن حفظ حقوق والدین، بهترین منافع کودکان را در اولویت قرار میدهد و تا حد امکان به سوی راهحلهای دوستانه پیش میرود. او هم چشمانداز حقوقی و هم ظرافتهای فرهنگی مؤثر بر پویایی خانواده را درک میکند و به خانوادههای انگلیسیزبان و فارسیزبان بهیکسان خدمت میکند.
حوزههای کلیدی تمرکز
- سرپرستی فرزند: ترتیباتی که بهترین منافع فرزندان شما را تأمین میکند.
- حقوق دسترسی: برنامههای زمان والدینِ منصفانه و عملی.
- برنامههای والدینی: توافقهای دقیق که همهی جنبههای مسئولیتهای والدینی را پوشش میدهد.
مشاهدهی همهی حوزههای تخصصی
از آزادیت دفاع کن. از خانوادهات محافظت کن.
بیشتر پروندهها با اقدام زودهنگام سریعتر پیش میروند. با ما تماس بگیرید و تصویری روشن از وضعیت خود به دست آورید.
تماس با ما